Akordiyonu diğer birçok enstrümandan ayıran özelliklerden biri, körüğün adeta bir "nefes" gibi çalışmasıdır. Körüğün açılıp kapanma hızı ve yönü, sesin dinamiğini doğrudan belirler; bu yüzden körük kontrolü, parmak tekniği kadar önemli bir beceridir.
Parmak bağımsızlığı, sağ elin tuşlar üzerinde her parmağın diğerinden bağımsız hareket edebilmesi anlamına gelir. Bu beceriyi geliştirmek için yavaş tempoda, tek tek parmak egzersizleri yapmak; hızı artırmadan önce doğruluğu sağlamlaştırmak gerekir.
Körük yönetimi ile parmak hareketlerini eş zamanlı koordine etmek, başlangıçta zorlayıcı olabilir. Bu noktada etkili bir yöntem, önce körük hareketini parmaklardan bağımsız olarak çalışmak, ardından basit bir melodi üzerinde ikisini birleştirmektir.
Günlük kısa egzersizler bu koordinasyonu kalıcı hale getirir. Örneğin 5 dakikalık bir parmak egzersizi ve ardından 5 dakikalık körük kontrolü çalışması, haftada bir yapılan uzun bir prova seansından daha hızlı sonuç verir.
Sonuç olarak, akordiyonda nefes (körük) ve parmak koordinasyonu birbirini tamamlayan iki beceridir. Bu ikisini ayrı ayrı güçlendirip sabırla birleştirmek, akıcı ve kontrollü bir çalma becerisinin temelini oluşturur.